تکان دادن ناراحتی استفاده اخبار پزشکی

تکان دادن: ناراحتی استفاده اخبار پزشکی

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی تحريك‌كردن فرودستان خطرناك است

ابراهيم اصغرزاده مي گويد كه كار روحاني براي پيروزي در انتخابات راحت نيست. او اعتقاد است روحاني براي پيروزي بايد فيگور جديدي بگيرد؛ فيگوري كه بتواند راي طبقه ممت

تحريك‌كردن فرودستان خطرناك است

تحريك كردن فرودستان خطرناك است

عبارات مهم : سياسي

تحريك‌كردن فرودستان خطرناك است

ابراهيم اصغرزاده مي گويد كه كار روحاني براي پيروزي در انتخابات راحت نيست. او اعتقاد است روحاني براي پيروزي بايد فيگور جديدي بگيرد؛ فيگوري كه بتواند راي طبقه ممتاز، میانگین و پايين نشين اجتماعي را به هم پيوند بدهد. براي اين ادعاي خود ادله دارد. اعتقاد است كه يك بلوك راي بالايي در طبقه حاشيه نشين و فرودست ايران شكل گرفته كه سيد ابراهيم رييسي و محمد باقر قاليباف در غياب محمود احمدي نژاد تلاش دارند تا آن را تصاحب كنند. در اين ميان شانس رييسي را بهتر از قاليباف مي داند. مي گويد رييسي همچون احمدي نژاد سال ٨٤ كه ناشناخته بود راي منفي ندارد در حالي كه قاليباف راي منفي دارد.

اصغرزاده با بيان اينكه تجميع راي رييسي و قاليباف مي تواند روحاني را با دردسر انتخاباتي مواجه كند احتمال رخداد اين اتفاق را كم مي داند. او اميد دارد تا روحاني از برگ هاي برنده اش در جريان مناظرات استفاده كند تا پوپوليست ها و اپورتونيست ها دوباره وقت پيدا نكنند قطار مديريت كشور را از روي ريل عقلانيت خارج كنند. به گفته اين فعال سياسي اصلاح طلب، آينده ايران گروگان دوازدهمين انتخابات رياست جمهوري است و از همين رو به همه نيروهاي دموكراسي خواه پيشنهاد مي كند كه به كمپين روحاني بپيوندند.

ابراهيم اصغرزاده مي گويد كه كار روحاني براي پيروزي در انتخابات راحت نيست. او اعتقاد است روحاني براي پيروزي بايد فيگور جديدي بگيرد؛ فيگوري كه بتواند راي طبقه ممت

ارزيابي شما از دومين مناظره انتخاباتي چيست؟

به نظر من با مناظره دوم آرايش سياسي جدي تر شد. معلوم شد كه جريان اصولگرا بر خلاف سنت هميشگي اش روي پرسشها اقتصادي تاكيد دارد تا روي موج شكاف بين لايه هاي تنگ دست و موقعيت گروه هاي ممتاز اقتصادي سوار شود.

بحث ٤ درصد و ٩٦ درصد در صحبت هاي آقاي رييسي و ميرسليم نيست ولی در مجموع جريان اصولگرا فضاي عمومي كشور را به سمت اين شكاف طبقاتي مي برند. قبلا جريان اصولگرا شكاف طبقاتي را امري طبيعي مي دانست و اعتقاد بود كه نبايد اين شكاف را تحريك كرد بلكه بايد با توسل به شكاف هاي مقاطع اثرات آن را كم كرد. الان به نظر مي رسد كه مقداري مبنايي تر برخورد مي كند. البته حاضر نيست كه ريشه يابي كند كه آیا اين فقر به وجود آمده است ولي به لحاظ تاكتيكي مي خواهد اين مساله را بر سر دولت بكوبد و آن را مقصر جلوه دهد. حدود ١٠ ميليون تا ١٦ ميليون حاشيه نشيني كه اذعان مي كنند در كشور وجود دارد و بر چيزي حدود ٧ تا ٨ ميليون نفر بيكار تاكيد دارند نشان مي دهد آنها چه تاكتيكي به كار گرفته اند.

به هر حال تصويري كه از جامعه مي دهند تصويري بسيار طبقاتي و تبعيض آلود هست. بدون اينكه توجه كنند كه اين تصوير از چه سياست هايي ناشي شده است و اين مساله به باعث سياست هاي چند دهه است؟ ضمنا پرهيز مي كنند از اينكه وارد برگ هاي برنده آقاي روحاني مثل سياست خارجي يا ثبات سياسي و اقتصادي شوند. برگ برنده آقاي روحاني در انتخابات دفاع از دستاورد مهم خودش يعني برجام بوده است و وضعيتي كه به خاطر ثبات اقتصادي در كشور ايجاد شده است هست. جريان اصولگرا بدون توجه به اين مزيت ها تلاش مي كند كه افكار عمومي را به سمت مطالبات اقتصادي هدايت كنند و آنها را از واقعيت ها دور مي كند. گاهي اوقات هم شعارهايي مي دهند كه در دفاع از آزادي ها هست. واقعيت اين است كه دفاع جريان اصولگرا از آزادي هاي مدني كاملا تاكتيكي است.

تحريك‌كردن فرودستان خطرناك است

به هيچ وجه يك گردش استراتژيك نيست. به عنوان نمونه از خبرنگاري صحبت مي كنند كه به وسیله وزيري رانده شده، در صورتي كه ده ها خبرنگار در حوادث اخير به دلايل متفاوت از كار بيكار شده است اند و به زندان افتاده اند يا آزادي آنها گرفته شده است هست. براي آنها مهم نيست. آنها مي خواهند تصويري از خودشان نشان دهند كه اين تصوير حكايت از عبور آنها از گذشته اي دارد كه خيلي قابل دفاع نبوده هست. به همين دليل مناظره دوم به لحاظ اينكه جريان اصولگرا توانست تقسيم كاري بين كانديداهاي خود ايجاد كند و با همان سياست شرايطي را ايجاد كند كه افكار عمومي را به سمت خود جلب كند، توفيقاتي را به دست آورد. آقايان روحاني، جهانگيري و هاشمي طبا بيشتر با صداقت جلو رفتند و نشان دادند كه به هيچ وجه نمي خواهند دروغ بگويند. ممكن است احساس شود كه در اين مناظره مقداري اصولگرا ها دست اوج را داشتند.

اميدوار هستم در مناظره سوم شرايط به گونه اي فراهم شود كه كانديداهاي اصلاح طلب قادر باشند با شعارها و برنامه هايي كه ارايه مي دهند، توجه افكار عمومي و به خصوص اقشار تنگ دست جامعه را كه داراي راي قابل توجهي هستند به خود جلب كنند. اصلاح طلبان از قديم متوجه اين بودند كه بودجه نفتي مي تواند منجر به گسترش فقر شود. به همين دليل توصيه مي كردند كه درآمد هاي نفتي تحت كنترل قرار گيرد. در دولت اصلاحات به دنبال تاسيس حساب ذخيره ارزي و صندوق توسعه ملي بودند ولی نكته مهمي كه وجود دارد اين است كه مردم ايران احساس مي كنند كه روي چاه هاي نفت نشسته اند و نفت توليد مي شود و تمام دولت و سياست خارجي و راهبردي دولت در جهت گسترش براي فروش نفت خام است و مردم بايد در اين درآمد سهيم باشند. جناح راست به اين مطالبه گري امروز دامن مي زند.

ابراهيم اصغرزاده مي گويد كه كار روحاني براي پيروزي در انتخابات راحت نيست. او اعتقاد است روحاني براي پيروزي بايد فيگور جديدي بگيرد؛ فيگوري كه بتواند راي طبقه ممت

اصلاح طلبان بايد روي طرح هايي كه از قديم از سوي كارشناسان اصلاح طلب مطرح بود، يعني تبديل درآمد نفت به ثروت نفت اصرار كنند. پيشنهادم به آقاي روحاني اين است كه در مورد اينكه چگونه مي تواند بيمه افزايش ثروت را در ميان خانواده هاي ايراني فراهم كند، در مناظره استفاده كند. اگر دولت روحاني تصميم بگيرد كه در دولت دوم تلاش كند شركت هاي نفتي تبديل به سهامي عام شوند و سهام آن در اختيار تمامي ايرانيان بالاي ١٨ سال قرار گيرد و هر كسي از هر رنگ و نژادي و دين و مذهب و قوميتي را مشمول بر شود، شايد آینده انتخابات تغيير كند. به همين دليل تا زماني كه نفت در اختيار دولت است و دولت بزرگ است بالاخره جريان هاي پوپوليستي براي اينكه دولت را تصاحب كنند و از آن درآمد كسب كنند، برنامه ريزي مي كنند.

ديديد تلاش اصولگراها براي به چنگ آوردن دولت و منابع نفتي منجر به چه اتفاقاتي در سال ٨٤ و ٨٨ شد و بر آمدن دولت احمدي نژاد را ديديم. بالاخره اصراري در جريان اصولگرا براي به چنگ آوردن منابع نفتي بود. بايد راه اين جريان پوپوليستي را ببنديم و به همين دليل شايد بهتر اين است كه نفت دوباره به مفهوم واقعي ملي شود و در اختيار مردم قرار گيرد و مردم به عنوان مالك نفت تلقي شوند و داراي سهم باشند و سهام ارزش در اختيار شركتي ملي و بزرگ قرار گيرد كه مجمع عمومي اش مردم باشند ولی به گونه اي طراحي شود كه به عنوان نمونه نمايندگان مردم در پارلمان حضور داشته باشند. بايد نفت از بودجه منفك شود و در اختيار صندوق قرار بگيرد و تبديل به پروژه هاي بزرگ و سرمايه شود. اين گونه دولت مي تواند جلوي گسترش نقدينگي را بگيرد و مردم هم بر آینده خود مسلط مي شوند. در اين مكانيزم آن صندوق به دولت وام مي دهد. طرف دولت آن شركت به نمايندگي از ملت باشد، در ازاي آن شركت عوارض و ماليات به دولت بپردازد ولي نفت مستقيم وارد بودجه قوه مجریه نشود.

تحريك‌كردن فرودستان خطرناك است

اگر آقاي روحاني بتواند اين ايده را كه قبلا در جريان اصلاحات مطرح بود، اجرا كند و به مردم قول دهد كه دولت دومش شرايطي را ايجاد كند كه توده هاي مردم سهام در نفت داشته باشند، شايد از اين تله پوپوليسم و عوام فريبي جريان اصولگرا بتوان فرار كرد. اگر قادر نشود در برابر پرداخت يارانه اي كه آنها نام مي برند، ايده و طرحي جدي در حوزه اقتصادي بدهد امكان داردروزهاي آخر با يك موج مطالبه گرانه از سوي طبقات تنگ دست روبه رو شويم و آنها نتيجه آرا را عوض كنند. پيشنهاد من به دولت اين است كه روي برنامه اقتصادي تمركز كند.

اهميت اين دوره از انتخابات آیا مشدد شد؟

با وجود اينكه طبق قانون اساسي بايد حاكميت در كشور يگانه باشد ولی برخي دخالت ها و مقاومت ها در برابر راي مردم باعث شده است تا در ذهن مردم توهم توطئه اي شكل بگيرد. مردم گمان مي كنند هميشه سناريوي پنهاني وجود دارد كه دولت غير رسمي اي در كنار دولت هاي منتخب وجود دارند كه براي ملت و سياست خارجي تصميم مي گيرد.

يعني مردم با اين تحليل براي ارزش انتخابات مهم است كه اراده ارزش را بر قدرت دولتِ غيرمنتخب پنهان تحميل كنند؟

بله. انتخابات دروازه اي است كه مردم مي توانند از طريق آن به اين سناريوي پنهان دست پيدا كنند.

چگونه؟

در هر انتخابات كانديداها صحبت هايي كه مي كنند نقشه هايي براي تعداد كانديداها طراحي مي شود. گفت وگوهايي شكل مي گيرد و… مردم هم بر اساس چينش اين تكه هاي پازل از قاعده غيرمتعارفي استفاده مي كنند كه واكنشي غافلگيرانه و زيركانه است.

پس معتقديد گزینش مردم و حضورشان در انتخابات بيش از آنكه ايجابي باشد انتخابي معكوس و سناريو خنثي كن است؟

اكثريت مردم به هوشمندي سياسي رسيده اند و آگاهي هاي سياسي ارزش به هيچ عنوان ضريب پاييني ندارد. همين آگاهي منجر به واكنش به قول شما معكوس آنان شده. يعني مردم با واکنش‌ها سلبي در برابر سناريويي كه مي خواهد نقشه را به آنها تحميل كند، آن نقشه را با كنش معكوس خود نقش بر آب مي كنند.

چه دلايلي واكنش سلبي مردم را در دوره هاي اخير انتخابات، سلبي و معكوس كرده؟

عدم وجود احزاب و عدم شفافيت در فضاي سياسي، اين پنهانكاري و برخورد سلبي را تشديد كرده است.

اشاره تان به پنهان كاري، عدم شناسايي رويكرد و سويه مردم براي راي دادن است؟

بله. پنهانكاري از طرف نهادهاي قدرت و مقاومت مردم براي خنثي كردن چيزي كه سناريوي دولت پنهان نامش را مي گذارم از سال ٧٦ كليد خورده و تبديل به يك جنبش اجتماعي شده. تا جايي كه آینده مديريتي كشور در خيابان و فضاي عمومي كشور تعيين تكليف مي شود نه بر اساس سناريوهاي كانون هاي قدرت.

فكر نمي كنيد مي شود با سناريوهاي متفاوت روي راي توده هاي اجتماعي كه در كوچه و بازار آینده كشور را تعيين تكليف مي كنند، اثرگذار بود؟

دقيقا استفاده برخي كانديداها در دوره هاي گذشته و همين دوره از برخي شعارها و دادن برخي وعده هاي پوپوليستي نشان از آن دارد كه اين كانديداها دنبال دستكاري راي توده بي شكل خيابان هستند.

فكر نمي كنيد از سال ٨٤ و با ظهور احمدي نژاد اين تصور تشديد شده؟

بي ترديد همين هست. از وقت برآمدن آقاي احمدي نژاد و نوع برخوردي كه وي با اين توده مردم كرد و بعد در دولت هاي نهم و دهم ادامه يافت باعث شد تا برخي از سياستمداران گمان كنند با هر وعده و شعاري مي توانند راي اين طبقه از توده ها را به سمت خود جلب كنند. ولی يك اتفاق ديگري را ناديده مي گيرند اينكه وعده هايي كه نافرجام بوده باعث شده است تا در داخل توده هاي مردم يك بلوك راي سركشي شكل بگيرد كه به نظر مي رسد به راحتي تن به اصلاح طلب و اصولگرا نمي دهد.

اين بلوك راي چند درصد است؟

بايد قابل توجه باشد. ردصلاحيت احمدي نژاد يا كنار گذاشتنش نشان مي دهد كه درصد قابل توجهي است.

فكر مي كنيد چقدر است؟

اين بلوك راي سركش به نظر مي رسد از مجموع آراي اصلاح طلبان و اصولگرايان كه هر دو معتقدند چارچوب نظام را مي پذيرند و در حيطه قانون اساسي مسابقه مي كنند، بيشتر هست. اين راي سركش مي تواند اتفاقي كه در انتخابات امريكا و فرانسه رخ داد را در ايران هم تكرار كند.

شما اين تحليل مردم را توهم توطئه اعلام كرديد. واقعا توهم توطئه است؟

به نظر من خيلي جدي نيست ولي چون فضا براق نيست و مناسبات اقتصادي و سياسي روشن نيست، اين برداشت اجتماعي شكل مي گيرد.

آبشخور اين تحليل و برداشت اجتماعي كجاست؟

فضاي بسته و نبودن نهادهاي مدني و نبودن احزاب و وجود گروه هاي مافيايي و زيرزميني كه به لحاظ اقتصادي رقيب دولت هستند. در ظاهر اگر همه چيز در قالب دولت و مجلس پيش مي رفت، نبايد اين توهم توطئه شكل مي گرفت.

به نظر شما در حال حاضر مردم راجع به ساختار سياسي و كنش جريان هاي سياسي و كانون هاي قدرت چه ارزيابي اي دارند؟

نخستين چيزي كه در ذهن بسياري از مردم ما جاري است اين مساله است كه براي اشتغال و فعاليت اقتصادي حتما بايد جايي ارتباط داشت. اين زمينه هايش عدم شفافيت و ابهام در مناسبات اقتصادي هست. اينكه دولت مي توانست كار را براق كند ولی چون بيرون از دولت قدرت دولت ٢٠ تا ٣٠ درصد كل قدرت است و چيزي بيشتر از نصف قدرت سياسي و اقتصادي طراحي و تصميم گيري اش در بيرون از دولت هست، مساله را تشديد مي كند. حتي الان بخشي از مردم فكر مي كنند گروه هايي كه در بخش پنهان حكومت هستند، مي آيند تا بخش براق دولت كه از طريق انتخابات است در اختيار بگيرند و تمامي كيك قدرت را سر سفره خود داشته باشند. اين تفكر در بخش هايي از جامعه وجود دارد.

اين برداشت و نوع نگاه بيشتر در كدام بخش از طبقات اجتماعي تكثر دارد؟

بايد به اين عنوان توجه داشت كه اين توده هايي كه اين بلوك راي قدرتمند را دارند و در اختيار نيروهاي سياسي نيستند و ضد ساختارند، بيشتر در حاشيه ها قرار دارند.

حاشيه جغرافيايي يا سياسي؟

حاشيه هاي اجتماعي و جغرافيايي. در ايران چيزي حدود ١٠ تا ١٢ ميليون نفر حاشيه نشين داريم. در مشهد چهار ميليون و در پایتخت کشور عزیزمان ایران سه تا چهار ميليون نفر حاشيه داريم. در شهرهاي صنعتي و شهرهاي بزرگ اين حاشيه ها دايما در بين آنها عنصر نارضايتي از وضع موجود بازتوليد مي شود. خدمات شهري به آنها داده نمي شود، امكان اشتغال وجود ندارد. تبعيض نابرابري و فقر و فحشا و فساد و چيزهاي تحقير كننده آنان وجود دارد كه باعث مي شود كه نسبت به مركز فاصله پيدا كنند. احساس كنند كه جذب مركز نشده اند. برداشت آنان اين است كه خدمات پايين دستي اي براي ارزش انجام مي شود و از حقوق كمتري برخوردارند. حالا در انتخابات هم مي بينيم كه آقايان رييسي و قاليباف براي تصرف راي اين بلوك راي قدرتمند ناراضي از سيستم با هم مسابقه گذاشته اند. تذكر رييسي به قاليباف راجع به جمعيت حاشيه نشين ها اين پيام را داشت كه آنها براي سبد راي خود خيلي خيلي به اين طبقه اميد بسته اند.

طبقه حاشيه نشين آيا اكنون هويت جمعي دارد و ضريب آگاهي ارزش چقدر است؟

اين لشكر ذخيره حاشيه نشين در حال حاضر يك افق نارضايتي از وضع موجود دارد. آنان در توليد نقش دارند ولی كمترين سهم را از اقتصاد دارند. اين طبقه در حال مقايسه خود با طبقات ديگر جامعه هست. از همين رو افق نگاه ارزش يكي هست. بالارفتن آگاهي اين طبقه يعني نارضايتي بيشتر. از همين رو نه كانديداها كه حاكميت بايد سريع تر فكر چاره اي براي اين طبقه داشته باشد.

بالا رفتن ضريب آگاهي ارزش براي قدرت خطرناك است؟

تحريك كردن ارزش خطرناك هست. مثل كاري كه در دوره احمدي نژاد انجام شد. آقاي روحاني شعارش اين بود كه كشور را از شرايط غير نرمال به شرايط نرمال برمي گردانم. يعني اين پيام را به اين طبقه داد كه فشار را كنترل مي كنم و برمي گردانم از روي شما. ولی وقتي مجبور شد طرح انصراف از يارانه را مطرح كند مشاهده كرد كه بيش از ٩٢ درصد از مردم براي دريافت يارانه عضویت كردند.

چراغ قرمز برابر احمدي نژاد براي اين بود؟

جلوگيري از آمدن احمدي نژاد ناظر بر اين است كه نكند اين بلوك راي به وسیله كسي به دزدی برود. اين مساله را كانديداهاي اصولگرا و اصلاح طلب درك كرده اند. البته هر چند اصولگرايان سال هاي آخر دولت احمدي نژاد، او را نفي مي كردند ولی هيچ وقت او را نقد راديكال نكرده اند. شوراي نگهبان هم كه صلاحيت آقاي احمدي نژاد را رد كرد، نگفت كه اين عدم احراز صلاحيت مبتني بر ضعف هاي برنامه اي احمدي نژاد هست. شوراي نگهبان حاضر نشد كه بگويد نمي گذارم احمدي نژاد بيايد به اين خاطر كه اقتصاد را تخريب كرده و سياست خارجي را به سمت ماجراجويي پيش برده هست. هرگز وارد اين تحليل نشد. نيامدن احمدي نژاد به خاطر اين بود كه زمينه براي آمدن كانديداهاي اصولگرا بيشتر فراهم شود. بلوك راي احمدي نژاد را احتياج داشتند. احمدي نژاد هم زيركي كرد وقتي گفت از هيچ كانديدايي حمايت نمي كنم.

واقعا اين بلوك راي يا لشكر حاشيه نشين ها به نام احمدي نژاد سند خورده؟

به هيچ عنوان. آقاي احمدي نژاد هم دچار توهم هست. چون تصور مي كند اين بلوك راي در اختيار اوست.

پس اگر توهم است آیا به عنوان نمونه رييسي و قاليباف محور فعاليت ارزش محرومين است؟

به خاطر همان بلوك راي.

نظر دارند كه سهم القدر خوبي از آن ٦٠ تا ٧٠ درصد را جذب كنند؟

بله. من نامش را لشكر حاشيه اي مي گذارم كه احساس نابرابري دارد. احساس تبعيض مي كند و فكر مي كند از سوي حاكميت و دولت ديده نشده ولی در دوره احمدي نژاد احساس مي كند كه ديده شده است هست. مسكن مهر و سهمي از نفت را از آن خود مي دانست. آخرهای دولت احمدي نژاد آن لشكر ذخيره احساس مي كرد اين ٤٥ هزار تومان فاقد ارزش اوليه است ولي الان احساس مي كند شايد در دولت روحاني ديده نمي شود. منتظر است ببيند كدام يك از نامزدها حرف نزديك به اين منافع دارد.

از بين كانديداها كدام يك اين حرف را مي زنند؟

به نظر مي آيد آقاي رييسي ادبيات و سلوكي را كه به كار مي برد و نوع گفتارش به آن بلوك راي نزديك تر است.

با توجه به هزينه هاي دوره احمدي نژاد بر اين طبقه سلوك انتخاباتي رييسي قابل باور است؟

نكته اساسي اين بحث همين جاست. مهم اين است كه باورپذير شود. بلوك راي بايد باور كند اين فرد از جنس خودشان است و سياست هايش را با اقتدار مي تواند جلو ببرد. اين باور پذيري خيلي مهم هست. به همين دليل است كه مرز بين شعارهاي پوپوليستي و عوام فريبانه و واقع گرايي خدشه دار مي شود. كانديدا سعي مي كند با گفتن برخي جملات و برنامه هايي، اين گروه را جلب كنند.

آقاي رييسي بهتر مي تواند در اين ژانر بازي كند يا قاليباف؟

آقاي قاليباف نمي تواند اين كار را بكند. او موقعيت آقاي احمدي نژاد در سال ٩٢ را دارد. يعني وقتي كه آقاي احمدي نژاد مي گفت مشايي را مي خواهم معرفي كنم يا كانديداهاي اصولگرا مي گفتند ادامه دهنده راهش هستيم مردم باور نمي كردند. آقاي قاليباف به اين دليل كه ١٢ سال شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران را اداره كرده است يك كارنامه اي از خود به جاي گذاشته. اداره شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران فقط متعلق به طبقات میانگین ممتاز نيست. بخش هايي از جامعه پایتخت کشور عزیزمان ایران كساني هستند كه ماشين ندارند و به لحاظ سلامتي دچار مشكل هستند. به لحاظ امكانات شهري فاقد استاندارد ها و حداقل هاي مورد نیاز هستند. سرپناه مورد نیاز را ندارند. در شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران بخش عمده اي از اهالي پایتخت کشور عزیزمان ایران در اين دوره ١٢ ساله مديريت شهردار جزو بخش محروم و حاشيه اي تلقي شدند. گاهي فرزند ارزش دستفروش بوده و به وسیله آدم گردن كلفتي كه وابسته به شهرداري بوده كتك خورده هست. گاهي احساس كرده اند سوءاستفاده هايي از همين عوارض و پول هايي كه داده اند شده است است.

قاليباف الان اعلام مي كند كه درآمد شهرداري پایتخت کشور عزیزمان ایران بيست برابر شده است هست. ولی بيست برابر شدن درآمد شهرداري چه نفعي براي طبقه ضعيف پایتخت کشور عزیزمان ایران نشين و حاشيه نشين آن شده. به نظر مي رسد توجه شهرداري به بخش هايي از جامعه بوده كه مي توانند از اتوبان و امكانات شهري استفاده كنند و طبقه محروم پایتخت کشور عزیزمان ایران نشين هم از اين مساله زحمت مي برد. حاشيه نشين ها براي خود مثال پيدا مي كنند. مثل بحث گرد و خاك و توفان و سيل و باران. بارها شده است كه سيل هايي اطراف پایتخت کشور عزیزمان ایران آمده و مردم را با دردسر مواجه كرده. اين طبقه همه اين مشكلات را ناشي از مديريت قاليباف مي دانند يا اتفاقي كه براي پلاسكو افتاد قاليباف را در شرايط بدي قرار داد.

قاليباف سبد راي اش را كجا قرار داده؟ آيا او مي تواند بخشي از راي روحاني را كه در طبقه ممتاز و میانگین شهري است از آن خود كند؟

رييسي و قاليباف پذيرفته اند كه نمي توانند آراي طبقه میانگین شهري كه پشت سر آقاي روحاني است را دچار شكاف كنند. چشم ارزش به آراي روحاني نيست. فكر مي كنند آقاي روحاني موقعيت متزلزلي نيست و بدنه اجتماعي اش هم تا حدودي حفظ شده است هست. هرچند اين تحليل را دارند كه راي روحاني مقداري ريزش داشته ولی مي دانند كه معلوم نيست اين ريزش راي در سبد راي چه كسي برود. شايد در سبد راي تحريم برود. آنهايي كه از آقاي روحاني بريده اند معلوم نيست به سمت راست بگردند. امكان دارد چپ تر به لحاظ سياسي شوند و دور تر از خط اعتدال بشوند.

بلكه حتي در دايره غيرپوزيسيون اجتماعي قرار بگيرند؟

بله. الان عده اي از جوانان و دانشجويان هستند كه اعتقاد هستند كه اصلاح طلبان هم اشتباه كرده اند كه با معتدلين و ميانه رو ها ائتلاف كردند و يك دولت ميانه را ايجاد كرده اند. من اين دولت را نه دولت اعتدالگرا كه دولت پراگماتيست و عملگرا مي دانم.

عملكرد دولت عملگرا چگونه بوده؟

وقتي ساختارها متصلب است و نظام ايدئولوژيك، دولت اعتدالي وقت ها را فقط مي سوزاند آیا كه اقتدار ندارد. درست است كه در دانشگاه ها آرامش نسبي ايجاد شده است است ولي دانشجوهاي سياسي كاملا در معرض تهديد هستند. در فضاي عمومي كشور، علی رغم قول هايي كه آقاي روحاني داد براي اينكه فضاي امنيتي را كم كند، چندان موفق نبود. آقاي روحاني در بخش داخلي قادر نبود اين انتظار را برآورده كند. اين انتظارات كه متعلق به بدنه اجتماعي دولت مستقر است بخشي ريزش كرده است.

اين ريزش راي مي تواند به سبد راي رييسي يا قاليباف واريز شود؟

نه جذب آنها هم نمي شوند.

هدف اوليه رييسي و قاليباف در كارزار انتخابات چيست؟

نخستين نشانه ارزش آراي اصولگراهاست. در مرحله دوم بخش حاشيه و لشكر ذخيره هست. شايد حتي به همين دليل هم متعجب شدند از اينكه آقاي احمدي نژاد آمد. هرچند همه دست به دست هم دادند و تقريبا در شوراي نگهبان آقاي احمدي نژاد يك راي موافق داشت و نگذاشتند او بيايد.

يعني معتقديد اگر احمدي نژاد مي آمد كاري به مراتب راحت از رييسي و قاليباف براي جمع كردن راي اين طبقه داشت؟

بله، او اگر مي آمد بلوك راي را راحت تر تصاحب مي كرد. انتظارات مادي و مطالبات آن لشكر ذخيره به دليل كمبود منابع و محدوديت هايي كه در دولت ها است اگر برآورده نشود تبديل به يك پتانسيل شورشي و برانداز مي شودكه مي تواند خيلي آسيب زشت باشد. مانند سال ٧٣ و اتفاقاتي كه در مشهد و اسلامشهر و برخي شهر ها رخ داد و يك شورش شهري را شاهد بوديم. ولی بعدا به خاطر كنترل فضاي عمومي و اينكه همه سياسيون و جناح ها متوجه بودند كه بايد مطالبات لجام گسيخته مهار شود، كوتاه آمدند. به خصوص در سال ٩٢ كه انتخابات مظهر يك نوع تعادل و كوتاه آمدن طرفين از اوج بردن مطالبات بود آرام شد. گاهي در برخي شهر ها و در برخي از مسابقه های ورزشي و تجمعات و حوزه ها و فضاهاي مجازي شعارهايي را ديديم كه احساس مي شود شبيه فنر فشرده شده است اي است كه مي خواهد جهش پيدا كند. واكنش هاي تخريبي دارد و حتي گهگاه خود تخريبي هست. گاهي اوقات فضاي عمومي شهر را تخريب مي كند. اين اتفاق مهم است.

كنش منهاي اميد است؟

نامش را توده خميري شكلي مي گذارم كه وقتي مطالباتش اوج مي رود تبديل به قدرت تخريبگر مي شود و اگر سياستمداري مي خواهد ضد سيستم عمل كند و بر آن مسلط شود مي تواند سر به ناكجاآباد داشته باشد. به همين دليل هم تا قبل از اين انتخابات هم اصولگرايان و هم اصلاح طلبان پذيرفته بودند كه به دام و تله پوپوليسم نيفتند. پوپوليسم كوري كه مي تواند اين لشكر ذخيره را تحريك كند ولی متاسفانه و با وجود اتفاقات بد گذشته رييسي و قاليباف در اين انتخابات به جاي اينكه بازي را به حوزه براق ببرند و به عنوان نمونه راجع به برجام صحبت كنند بحث را به حوزه اقتصادي و معيشتي بردند.

به جهت كاراكتر هيچ شباهتي بين قاليباف و رييسي و احمدي نژاد نيست. آيا وعده هاي ارزش اثرگذار است؟

بله. اولا كانديداهاي اصولگرا از حوزه سياست خارجي و درگير شدن با برجام و بردن كشور به سمت ماجراجويي عبور كرده و حاضر نيستند جايگزين احمدي نژادي شوند كه مي خواست برجام را پاره كند.

از حوزه انقلابي گري و سياست خارجي ايدئولوژيك محور عبور كرده اند؟

آرامش كرده اند. در مورد انقلابي گري و غير انقلابي گري كليد واژه اصلي ارزش هست. مي خواهند بگويند دولت انقلابي دولت پوپوليست است و به توده هاي مردم مي رسد و مي تواند نظر آنها را جلب كند و دولت غيرانقلابي دولتي است كه در دالان هاي بروكراسي و تكنوكراسي مي چرخد و به فكر مردم نيست و مي گويد چند سال ديگر به رونق مي رسيم. اينكه آيا كانديداهاي اصولگرا بتوانند اين امر را براي توده هاي مردم باور پذير كنند، اين امكان وجود دارد و به همين دليل من مي گويم انتخابات رياست جمهور دوازدهم انتخابات مهمي هست. به خاطر اينكه اين بار اگر دوباره آن توده خميري شكل در قالب يك پوپوليسم خياباني مطالبه محور وارد بازي شود، دولت بعدي سقوط مي كند. نه فقط دولت بلكه ساختار نيز با بحران مواجه مي شود.

وقتي به لحاظ معيشتي كسي شعار دهد، توده هاي مردم براي ارزش مساله معيشت مهم هست. اشتغال فرزند هاي ارزش مهم هست. مساله درآمد و ارزان شدن قيمت ها مهم هست. توده مردم به دنبال استدلال كارشناسي كه آيا چه عواملي باعث اين گراني شده است است و چه اتفاقي افتاده نمي رود. حق هم دارد. او اين را مي بيند كه چند فرزند بيكار و معتاد در منزل دارد. دردي كه هر روز آن را لمس مي كند. بنابراين به دنبال راه حل است و پوپوليست ها از اين وقت استفاده مي كنند. اين تنها مخصوص ايران هم نيست. در ايران رييس دولت موجود كه يك كارنامه پشت سرش هست، نمي تواند شعار پوپوليستي بدهد و طبعا رقيبي كه او را نقد مي كند راحت تر مي تواند از اين شعارها بدهد. خوب جايي را نشانه گذاري كرده اند. آنها بايد تكليف ارزش را با برجام مشخص مي كردند ولی سراغ برجام نرفتند. آيا مي خواهند با اروپا رابطه داشته باشند يا خير؟ فعلا هيچ توضيحي راجع به اين عنوان نمي دهند و به صورت كلي از سياست هاي عمومي كشور در خارج از كشور دفاع مي كنند ولی وارد چالش جدي با حسن روحاني يا اصلاح طلبان نمي شوند.

چرا؟

به اين دليل كه احساس مي كنند افكار عمومي هنوز فكر مي كند برجام يك سند خوب و قابل قبول است و ايران را از انزوا و سايه جنگ دور كرده هست. چهار سال گذشته و هنوز در ذهن بخشي از جامعه اين است كه انتخابات ٩٢ ريل كشور را تغيير داد. آقاي رييسي اصلا كاري به پدر زنش و شعارهايي كه او داده و اتفاقي كه در خراسان افتاد يا شعارهايي كه اصولگراهاي تندرو مي دهند براي اينكه جامعه بسته شود يا كنترل شود، ندارد و به اين مباحث ورود نمي كند. حتي بالعكس شعارهايي مي دهد كه ما هنر و جوانان و روشنفكران را درك مي كنيم كه دقيقا خلاف رويه و سويه پدر همسرشان هست. آقاي قاليباف هم همين گونه هست. مي خواهد بازي را با بازي در حوزه معيشتي مردم ببرد.

يعني از زيركي ستاد رييسي و قاليباف بود كه بازي را به حوزه معيشتي برده اند؟

بله زيركي ستاد آقايان قاليباف و رييسي را تاييد مي كنم ولی اين زيركي هزينه هاي زيادي مي تواند براي ساختار سياسي داشته باشد.

حمايت جليلي از رييسي را چطور ارزيابي مي كنيد؟

اين مسابقه درون اردوگاهي ارزش هست. اگر آقاي قاليباف نبود، آقاي رييسي احتياج نداشت آقاي جليلي را جذب كند. فكر مي كردند اينها اتوماتيك پشت سرش هستند. الان مهم اين است كه تا لحظه تصميم گيري كه بين اين دو نفر چه كسي باقي بماند، اينها بايد ستادهاي يكديگر را مصادره كنند. شعارها و بدنه اجتماعي ارزش را بگيرند. بعيد مي دانم نزديك شدن جليلي به رييسي سمبل يك گرايش جليلي وار در سياست خارجي باشد.

ارزيابي تان از گزینش نيكزاد به عنوان رييس ستاد انتخاباتي رييسي چيست؟ چه پيامي را به طبقه حاشيه نشين ها انتقال یافته مي كند؟

به جهت اثرگذاري روي مطالبات طبقات پايين دستي نيكزاد را به عنوان رييس ستاد گزینش كردند. چون مسكن مهر تاثير عميقي بر كساني كه بي خانمان و اجاره نشين بودند گذاشته بود. با وجود ضعفي كه مسكن مهر داشت و اعتراضاتي كه ايجاد شده است بود، حق مالكيت براي داشتن چند متر آپارتمان به صورت سنتي براي جامعه ايراني بسيار مهم است.

جامعه پيام اين گزینش ها را مي گيرد؟

الان اينكه اين استراتژي ستاد انتخاباتي رييسي چگونه پيش برود بستگي به آقاي روحاني دارد. اينكه او چه برگي براي رو كردن دارد. آقاي روحاني فقط با تعريف كردن و توضيح دادن راه به جايي نمي برد.

روحاني برگ هايي سر بزنگاه انتخابات براي رو كردن دارد؟

آقاي روحاني حتما برگ هايي دارد كه رو خواهد كرد ولي بايد ببينيم كه چقدر به وسیله طبقات پايين دستي اين مساله باور پذير مي شود. در مورد آزادي هاي اجتماعي و موسيقي و هنر قطعا آقاي روحاني دستش باز هست. اينها مسائلي است كه رييسي و قاليباف جرات ندارند راجع به اش صحبت كنند و براي ارزش تابو هست. بحث حقوق شهروندي چيزي است كه آقاي روحاني چيزي براي باختن ندارد.

اگر آقاي روحاني در انتخابات موفق نشود چه آینده و اتفاقاتي را بايد انتظار كشيد؟

آقاي روحاني اگر اين انتخابات را ببازد خودش و اصلاح طلبان را براي ساليان زيادي از حريم سياسي كشور دور مي كند. بنابراين بار سنگيني روي دوشش است و بايد شانه هايش را تقويت كند.

دولت بشكند، اصلاح طلبان هم مي شكنند؟

بله. من اعتقاد دارم آقاي روحاني بايد با فيگور جديدي بيايد و با دست فرماني كه از سال ٩٢ آمده ديگر كفايت نمي كند. اگر روحاني ببازد نه فقط اصلاح طلبان مي شكنند كه يك عقب گرد بدي را در كشور شاهد خواهيم بود.

فيگور گفتماني يا عملياتي؟

فيگور برنامه اي. بايد اين را باور پذير كند در دولت دومش دست به تغييرات ساختاري خواهد زد. البته در حوزه هاي فرهنگي برخي حرف هايش باورپذير است.

پاشنه آشيلش كجا است؟

همان دولت پنهان هست. الان نمي تواند بگويد اسكله قاچاق، نمي تواند بگويد نيروهاي غيرسياسي داراي بنگاه هستند و برخي بنگاه هاي خصوصي ماليات نمي دهند. خب بايد در چهار سال اين كار را مي كرد كه نتوانست بكند و بگويد دلايلش هم كاملا واضح هست. البته اين ضعف دولت هست. بايد واقعا پاي قضيه مي ايستاد. چون نايستاده و ضعيف عمل كرده الان اين دولت پنهان بازي را اداره مي كند. اين دولت پنهان همان منابع مالي است كه اصلا در كنترل دولت نيست؛ نه ماليات مي دهد و نه در جايي ثبت مي شود و نه حسابري مي شود حتي پروژه ملي هم برمي دارد.

آقاي روحاني نتوانست آنها را به اتاق شيشه اي بياورد؟

بله. به همين دليل است كه الان مردم شعار مبارزه با فساد آقاي روحاني را شايد كمتر باور كنند. يك كارنامه پشت سرش هست. اگر آقاي روحاني سقوط كند، آن انديشه ميانه روي و اعتدالي كه ضرورت پيشرفت و توسعه در كشور هست، شكست مي خورد و يك انديشه راديكال و انقلابي جايش را مي گيرد.

ورود موتلفه و آقاي ميرسليم چقدر بازي اصولگراها را ممكن است به هم بزند؟

بعيد مي دانم جدي گرفته شود ولی از جريان محافظه كار داراي بارنامه بايد استقبال كرد آیا كه اين جريان به هيچ عنوان همچون جريان شبه انقلابي و بازي به هم زن كه ساختار را به هم مي ريزد و ايران را در منطقه به سمت انزوا مي برد، منابع مالي را محدود مي كند و تجارت را داراي مشكل مي كند شباهتي ندارد. بعد ورود موتلفه با آقاي ميرسليم يك حركت رو به جلو از سوي جريان سنتي راست است كه اصلاح طلبان بايد از آن استقبال كنند.

اگر دولت پنهان به كمك ستاد رقباي آقاي روحاني برود و اسپانسر آنها شود چطور؟

وقتي مي گوييم دولت پنهان منظورم عده اي آدم قاچاقچي نيست. دولت پنهان مي گويد من قانون را دور مي زنم كه كار را جلو ببرم. ماليات نمي دهم و از گمرك ها عبور مي كنم تا در شرايط تحريم پول وارد كشور كنم. اتفاقي كه در مورد رضا ضراب رخ داد همين بود. او محصول ارتباط با دولت پنهان بود. بابك زنجاني كه ساخته شد در ارتباط با دولت پنهان بود. رضا ضراب فقط در يك قلم ادعا كرد كه سه ميليارد دلار به خاطر روابطش با دولت پنهان در ايران به آقاي اردوغان و دولت او كمك كرده. اين اتفاقات و روندها، براي عده اي منافع دارد.

آقاي روحاني البته از همان ابتدا واكنش هايي به اين قضايا داشت.

بله آقاي روحاني از همان ابتدا ژست خوبي گرفت. تاكيد كرد كه آنان بايد از فضاي اقتصادي خارج شوند. فضاي امنيتي كاهش پيدا كند و بخش خصوصي تقويت شود. بخش تعاوني تقويت شود و فضا براق شود. روزنامه نگاران بتوانند نظارت كنند. حرف هاي خوبي بود ولي وقتي بحث انتخابات مجلس سال ٩٤ پيش آمد جامعه احساس كرد كه دولت اصلا در حوزه هاي داخلي توان دفاع از قانون را ندارد. دولت آقاي روحاني نمي تواند قانون اساسي را بدون تنازل اجرا كند و توان اين را ندارد كه حصر محصورين را بشكند. همين است كه ريزش راي اي در ميان طبقه اي كه اين پرسشها برايش مهم است را دارد.

عقب نشيني كرد؟ استراتژيك بود يا تاكتيكي؟

اصلا نتوانست پيشروي كند. آقاي روحاني مي توانست بگويد براي دسترسي به منافع ملي، ايجاد آرامش و امنيت و جلوگيري از جنگ مجبوريم كه از برخي مطالبات عمومي كوتاه بياييم ولی در خيلي جاهايي عقب نشست. قبلا گفتم كه بزرگ ترين رقيب آقاي روحاني خودش هست. وقتي در سال ٩٤ فهميديم ٣ هزار نفر ردصلاحيت شده است اند، آنجا گفتم كه دولت آقاي روحاني حواسش نيست اگر اين پايه ها را در حوزه هاي قانوني و مدني محكم نكند جاي ديگر آسيب مي بيند. انتخابات ٩٤ و رايي كه مردم پایتخت کشور عزیزمان ایران دادند يك رفراندوم بود.

چرا رفراندوم؟

اولا چون در كلانشهر پایتخت کشور عزیزمان ایران بود، يك رفراندوم نسبت به مديريت شهري اش بود. راي يكپارچه مردم پایتخت کشور عزیزمان ایران به ليست اميد نشان از اين داشت كه آنان از وضع موجود چه در مديريت شهري و چه در فضاي سياسي اعتراض دارند. حتي وقتي ليست اميد به ليست انگليسي متهم شد آنان رفتند و به همين ليست راي دادند. واکنش‌ها مردم در كلانشهر پایتخت کشور عزیزمان ایران با وجود شكاف طبقاتي و با وجود اختلاف هاي فرهنگي و قومي و زباني نشان از آن داشت كه يك حس عمومي واحد وجود دارد. حسي كه به اتحاد رسيد و تبديل به يك واكنش فوق العاده در انتخابات ٩٤ شد. حتي در ليست خبرگان نگاه نكردند چه كسي است و چه كسي نيست. چشم ارزش را بستند و گفتند به خاطر اينكه تعدادي نيايند به ليست آقاي هاشمي راي مي دهيم.

چه كساني بيايند براي ارزش مهم نبود چه كساني نيايند براي ارزش بيشتراهميت داشت.

بله. واکنش‌ها مردم پایتخت کشور عزیزمان ایران در سال ٩٤ يك رفراندوم در حمايت از روش دولت روحاني در گزینش استراتژي صحيح در دفاع از منافع ملي بود.

اين مردم چه فيدبكي گرفتند؟

حالا يك سال گذشته. اگر همين مردم يا نيروهاي سياسي قادر باشند همان حرف هايي كه مردم پایتخت کشور عزیزمان ایران در هفتم اسفند ٩٤ زدند را ملي كنند و به تمامي گروه هاي اجتماعي و لايه هاي دور دست و شهرها و دِه ها بكشانند، آقاي روحاني راي همگني از تمام شهر ها و روستاها و حتي مناطق دور دست داشت. ولی الان اين وضعيت وجود ندارد و همين است كه مي گويم آقاي روحاني بايد فيگور جديدي بگيرد تا اين مساله در اين انتخابات ايجاد شود. اگر آقاي روحاني از يك حمايت اجتماعي قوي برخوردار شود، آن وقت انتخابات ٩٤ آثارش را در دولت بعدي آقاي روحاني نشان خواهد داد.

پس روحاني جداي از تلاش براي ايجاد يك اميد مجدد براي توده هاي اجتماعي بايد پالس شفافي را به مردم ارسال كند؟

بله. آقاي روحاني طبعا ناچار است كه دولت قوي تري داشته باشد؛ دولتي كه ديگر چيزي براي از دست دادن ندارد. دولت آينده آقاي روحاني بايد حتما كاري كند كه هر كسي سر جايش بنشيند. نيروهاي غير سياسي به جاي اينكه كار اقتصادي كنند بايد به پرسشها و حوزه هاي ماموريت خودشان بپردازند. بنگاه هايي كه فعاليت مي كنند و دور از دسترس و كنترل و نظارت هستند بايد در دسترس باشند و در اتاق شيشه اي در منظر افكار و ديد توده هاي اجتماعي قرار بگيرند.

البته من نمي گويم نيروهاي را كاملا از حوزه اقتصادي بيرون كنند ولی حداقلش اين است كه هر بخش اقتصادي اي كه مي خواهد در اختيار آنها قرار بدهند بر اساس قانون مناقصه و قوانين موضوعه مورد نظارت قرار بگيرد. الان پایتخت کشور عزیزمان ایران يك شهر ورشكسته و مقروض هست. چيزي حدود ٦٠ هزار ميليارد تومان بدهي به پيمانكاران دارد. بخش مهمي از پيمانكاران اتفاقا نيروهاي نظامي هستند. ولي در مورد تونل توحيد و نيايش و اتوبان صدر رقمي كه قبلا به من گفتند هزار ميليارد تومان و اين تبديل به دو هزار ميليارد تومان شده است هست. در نهايت به من گفتند وقتي تمام شد ٥ هزار ميليارد تومان شد. الان از شوراي شهر بپرسيد كه چند ده هزار ميليارد تومان رقم داده شده است كه اينها هزينه هايش سر به فلك برداشته هست. پول از جيب مردم مي آيد. در كجاي دنيا پروژه هاي شهري آنقدر آلوده و اينقدر مبهم است؟

چه بخش هايي حاضرند به اين نيروها و بنيادهاي غيرسياسي قدرت كمك كنند؟

گروه هاي لمپن و جاهل ها و بخش هايي كه حاشيه هاي قابل مديريت هستند. با اينها مي آيند و جامعه مدني را در اختيار مي گيرند. مورد نیاز نيست يك نفر لباس نظامي بپوشد و به انتخابات بيايد. تفكر ميليتاريستي مي تواند همين روند باشد. چنين كسي اگر در كشور به قدرت برسد، به نظر من بايد فاتحه انقلاب را خواند. جالب اين است كه كساني كه اينگونه مي آيند مي خواهند با تفكر انقلابي بيايند.

در صورتي كه رهبراني كه انقلابي بودند و نزديك به امام خميني بودند در حصر و ممنوعيت هاي رنگ و وارنگ هستند. آقاي هاشمي خودش كسي بود كه انقلاب را تفسير مي كرد، جزو پايه هاي انقلاب بود ولی در ذهن كساني كه امروز كليد واژه ارزش انقلاب است او را به عنوان آدمي ليبرال كه مي خواهد از انقلاب عبور كند، تلقي مي كنند. اصلاح طلبان، انقلابيون چپ هستند. برداشت آنها اين است كه اصلاح طلبان و نيروهاي معتدل اين انقلاب تنها راه بقايش اين است كه به ثبات برسد. به نوعي آرامش برسد و نظم را به صورت روتين و براق اجرايي كند. آن وقت مي توانيم بگوييم انقلاب به نتيجه رسيده هست. ولي اگر بازگشت به انقلاب به فرم آقاي احمدي نژاد يا به فرم نظامي باشد و جامعه بخواهد فضاي بسته اي را تحمل كند و سر هر كوچه و برزني گشت ارشادي باشد و اين به معناي عبور از انقلاب هست. اين دزديدن و ربوده شدن انقلاب به وسیله بعضي ها است.

وظيفه كمپين آقاي روحاني چيست؟

كمپين انتخاباتي آقاي روحاني و خود ايشان بايد براق سازي كند. آیا كه اگر براق سازي نكند و در برابر باند قدرتي كه مي خواهد با شعار پوپوليسم توده خميري شكل را مصادره كنند نايستد، كيان كشور به خطر خواهد افتاد. نيروهاي نظامي بسيار خوب هستند، مشروط بر اينكه ذيل سياست ها و فضاي سياسي كشور بخواهند انجام وظيفه كنند. بنابراين آقاي روحاني بايد حتما در روزهاي آينده از برگ هايي كه دارد استفاده كند. برگ هاي او درد هاي امروز ايران و ايراني است كه مردمي كه به ايشان راي داده اند متوقعند تا با نسخه ايستادگي و مقاومت و پيش روي ايشان حل و فصل شود و باندهاي قدرت را بتوانند سر جاي ارزش بنشانند.

در اردوگاه اصولگرايان شانس رييسي بيشتر است يا قاليباف؟

شانس رييسي به صورت طبيعي بيشتر از قاليباف هست. هرچند در جامعه ايران بخش هايي از جامعه هستند كه خصلت رضاخاني را مي پسندند و گاهي اين تصور براي برخي ايجاد مي شود كه رضاخان ثاني هستند ولی بدنه اصلي جامعه و گروه هاي متفاوت فرهنگي و اقليت ها و اقليت هاي ديني، گروه هاي شهري و طبقه میانگین كه بيشترين اثر را از سال ٧٦ در فضاي سياسي كشور مي گذراند، هميشه نسبت به اينكه نيروهاي اقتدارگرا كه با ادبيات رضاخاني صحبت مي كنند، حساس هستند و با اين پديده ها مخالفند و مقابله مي كنند. آیا كه معتقدند اگر اين كاراكترها برفضاي سياسي تسلط پيدا كنند، مي تواند خطرآفرين باشد.

بنابراين آقاي قاليباف با خود راي منفي دارد. ضمن اينكه او قطعا مي تواند بخش هايي از جامعه كه دچار استرس و اضطراب و ناامني هستند و فكر مي كنند آينده مبهمي دارند ايجاد اميد كند ولی شانسي ندارد. راي منفي قاليباف بالاست. اتفاقي كه براي چند دستفروش رخ داد چيز كمي نبود. من فيلمي ديدم از برخورد نيروهاي سد معبر با دستفروش ها واقعا گريه ام گرفت. به خاطر اينكه بخشي از نيروهاي سد معبر نيروهاي طرد شده است اجتماعي هستند و در شرايط ديگري بايد به عنوان اراذل بازداشت شوند ولی اينها به عنوان كارمند در شهرداري پایتخت کشور عزیزمان ایران به كار گرفته مي شوند. با شمشير و اقتدار و توپ و تفنگ مي شود پادگان را اداره كرد ولی شهر و كشور را نه.

وضعيت آقاي رييسي را چطور ارزيابي مي كنيد؟

آقاي رييسي با يك پرچم ديني آمده و بخش دين مدار جامعه را نمايندگي مي كند. المان ها و عناصري هم كه استفاده مي كند كه بك گراند ديني دارد و به عنوان خادم الرضا وارد عرصه شده است هست. بعد هم روحاني سيدي است كه مي خواهد خدماتي به مردم دهد. از همين جهت برخي المان هايي را براي طبقه سنتي – مذهبي دارد.

به جهت كارنامه سياسي نداشتن هم راي منفي ندارد؟

بله؛ ناشناخته بودن رييسي باعث شده است تا وي بر خلاف قاليباف راي منفي نداشته باشد يا اگر دارد خيلي كم باشد.

يعني وضعيت آقاي رييسي شباهت تقريبي به وضعيت احمدي نژاد در سال ٨٤ دارد؟

بله؛ احمدي نژاد ٨٤ هم ناشناخته بود. در حالي كه سال ٨٤ در هر كوي و برزني آقاي هاشمي رفسنجاني آشنا شده است بود و راي منفي داشت. در حالي كه آقاي احمدي نژاد را كسي نمي آشنایی و راي منفي نداشت. آقاي رييسي مي تواند بلوك راي اصولگراها و بخش هاي متدين جامعه را جذب كند ولی راي اين بلوك كفاف نمي دهد. تجميع راي آقاي رييسي و قاليباف است كه مي تواند آقاي روحاني را ضربه فني كند. البته بخش هايي از راي اين دو يكي هست. جدال اين دو نفر هم براي اين است كه سبد راي مشترك را ببرند. هرچند اعتقاد دارم راي ارزش وقتي مي خواهند تجميع شود و يك نفر به نفع نفر ديگر كنار برود، بخشي از آراي ارزش ريزش پيدا مي كند.

احمدي نژاد در حال حاضر چه بازي سياسي اي را پيش گرفته؟

احمدي نژاد محكم ايستاده و بازي مي كند و بازي هم خواهد كرد. پيام رفتارهاي احمدي نژاد بعد از ردصلاحيت به اصولگرايان اين است كه اجازه نمي دهم بلوك راي ام را كسي مصادره كند.

با اين شرايط وضعيت اصولگرايان اصلا براي پيروزي وضعيت خوبي نيست.

اصولگرايان دچار يك فقر تئوريك و فقر بدنه و فقر سازماندهي خواهند شد و اين فقر خود را در بيست و نهم ارديبهشت نشان خواهد داد. اصولگرايان در نهايت اگر خيلي تلاش كنند انتخابات را به مرحله دوم مي كشند و اگر آقاي روحاني روش زيركانه اي را به كار ببرد و طبقه میانگین تبديل به يك جنبش اجتماعي در دفاع از حقوق مدني و قانون گرايي و شفافيت و تعامل با دنيا شود، مي تواند در مرحله اول راي خوبي كسب كند.

آقاي روحاني اگر بتواند طبقه میانگین را نسبت به نقشه هاي اصولگرايان حساس كند و يك ائتلاف طبقاتي بين طبقه میانگین و طبقه پايين دست و توده هاي مردم ايجاد كند رييس جمهور ايران باقي خواهد ماند و شرايط كشور بعد از انتخابات به صورت آرام پيش خواهد رفت. در سال ١٤٠٠ هم انتخابات خوبي خواهيم داشت. ولی وجود ولی و اگرها اين انتخابات را پيچيده كرده. تا جايي كه شايد هيچ كدام از انتخابات هاي قبلي مثل اين انتخابات اهميت نداشته است.

چرا كه اين بار انتخابات دوازدهمين دوره برد تاثيرگذاري اش فراتر از دو دهه خواهد بود. يعني آينده كشور را گروگان مي گيرد. از همين رو اهميت دارد تا همه كساني كه نمي خواهند قطار مديريت كشور از ريل عقلانيت خارج شود به كمپين روحاني بپيوندند و از همه وقت ها براي مقابله با تندروها استفاده كنند. براي بهره بردن از اين وقت ها هم نياز به يك كمپيني است كه زيركانه بازي كند.

مفروض به پيروزي روحاني فكر مي كنيد ايشان در دولت دومش چقدر تغيير مي كند؟

بستگي به انتخابات دارد. اگر واقعا راي قاطعي نسبت به دور اول بياورد، عوض مي شود.

اخبار سیاسی – اعتماد

واژه های کلیدی: سياسي | انتخابات | انتخابات مجلس | ستاد انتخابات | اخبار سیاسی و اجتماعی


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs